Genoa, kościoły i "zdrowego rozsądku": S. Maria delle Vigne

W ostatnich miesiącach nasz zwrócono uwagę na starożytne opactwo św Stefano, gdzie raz w miesiącu (pierwszy piątek) i dla innych okazjach, od czasu do czasu, świętujemy św Masy w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (trzeciego kościoła w Genui, po St Charles i Fegino i drugi w centrum miasta) w tym czasie zauważył, idealne położenie w absydzie wschodniej ("Wschód" wytycznych " właśnie ...);

Ciekawe, czy innych kościołów to samo Ciekawostką jest wielki, a za pomocą Google Earth jest łatwe ... więc innych kościołów przedstawienie "zdrowy rozsądek" (gdzie "kierunek" oznacza kierunku absydy ...), niektóre czas.

Tej niedzieli zaczynamy S. Maria delle Vigne, Piazza delle Vigne (Stare Miasto).

Nazwę Bazyliki Santa Maria delle Vigne wynika z wizji Matki Boskiej przez dziecko (X - XI wieku), którzy przeszli do gry w winnicach obszaru, a następnie na zewnątrz murów. Wizja była od razu utworzył niewielką kopułą, która stopniowo rozszerzeniu się największą bazyliką w zabytkowym centrum Genui, drugi tylko do katedry San Lorenzo. Był kilka razy przebudowywany od XIII wieku, z pierwszym wstrzyknięciu wiązary dachowe, które zachowuje się w XVII wieku, kiedy nawy głównej.

Elementy oryginalnej architektury romańskiej są nadal obecne, jak również w czasie, nawet w ścianach i pod podłogami, chociaż tylko część pozostała nietknięta przez czas jego budowy, wydaje się być po lewej stronie nawy, jedyne miejsce między dzwon murów wokół kościoła i klasztoru. Dzwonnica jest otwarty u podstawy i przeszedł przez szeroki łuk, który pozwala na drogi tranzytowej od góry jest lżejszy i elegancki mullioned pentafore par.

Klasztor - wybudowany, podobnie jak kościół San Siro Struppa około 1025 - rozłożona na dwa piętra otaczające plac struktury dziedziniec. Jest dostępne z lewej strony drogi wzdłuż wieży. To też nastąpiły zasadnicze zmiany, przy jednoczesnym zachowaniu ich archaiczny styl charakteryzuje się w szczególności squat formie kolumny i kapitele.

Obecnej głównej fasady bazyliki - pozostał nieukończony przez długi czas - sięga 1842 roku. Opóźnień w stylu neoklasycystycznym, jest dziełem Hipolit Cremona. Cięższe i bardziej złożone zmiany pierwotnego romańskiej Bazyliki Santa Maria delle Vigne które nastąpiły od czasu zakończenia "500, kiedy to podjęto decyzję rozbudowy apsyda na teren za cmentarzem. Jednocześnie, obie strony absydy rozszerzono z realizacji kaplic istniejących towarzyszących głównym ołtarzem. Prace były finansowane z rozszerzeniem rodziny Agapito Grillo i zbudowany przez Gaspara Trybunału. Kaplica Krzyż ma powłokę z marmuru, 1587, przez Taddeo Carlone.

Tylko pięćdziesiąt lat po tej pracy, tuż przed połowie '600, kardynała Stefano Durazzo, wizyty pasterskiej, zauważył degradacji zespołu do stworzenia nowych miejsc pracy.

Dokument roku 1642 pokazuje, jak te prace, w szczególności dotyczących otwarcia trzech półkolistych okien, przebudowa wnętrza i kapitele kolumn, powierzono rzeźbiarz i architekt Daniel Casella Giovanni Battista Bianco. To było w tych warunkach, które zostały całkowicie odrestaurowane przez bractwa i rody szlacheckie z kaplic i ołtarzy bocznych, wzbogacone o obrazy i rzeźby (czasu będą namalowane po XVIII w.).

Licznych nie bazyliki Santa Maria delle Vigne, zupełnie inny od oryginalnego stylu romańskiego, które pozostawały w mocy, oprócz dzwonnicy, jedyny plan bazyliki i kolumny, zgodnie z tradycją, nie należy do oryginalnych i rzymskie kolumny, na której znajduje się obraz przedstawiający Madonnę.

Statku zastępującego w centralnym systemie do ośmiu kolumn romańskiej świątyni z czterema kolumnami twin większej wysokości, zmniejszając tym samym intercolumns z dziewięciu do pięciu, całkowicie złamane Roman poczucie przestrzenności. Otwarcie okna poprowadził różnych dystrybucji źródeł światła, tak aby struktura świątyni tylko duża sala, w której boczne i centralne obszary są prawie pozbawione dystansu

Wydrukuj ten artykuł