Przygotowania do Wielkanocy.
Kościół święty, po przedstawieniu do medytacji wiernych, w pierwszych czterech tygodniach Wielkiego Postu, szybko Chrystusa na górze, teraz poświęca dwa tygodnie, które dzielą nas od święta Paschy na pamiątkę cierpień Zbawiciela, nie pozwalając jej dzieci przybywają codziennie podpalenia Bożego Baranka, bez uprzedniego przygotowany ich dusze do współczucia przez cierpienia znosił w ich imieniu.
Najstarsze dokumenty o liturgii, a także Sacramentaries Antiphoners wszystkich Kościołów, ton ich modlitw, wybór odczytów i znaczenie każdej świętej formuły, czujemy, że Męka Chrystusa, na dzień dzisiejszy, jak tylko myśl chrześcijaństwa. Do Niedzieli Palmowej wciąż będzie miała miejsce w ciągu tygodnia, Dzień Wszystkich Świętych, ale nie powaga, należy do żadnej klasy, będą miały pierwszeństwo przed Passion niedzielę.
Nie mamy żadnych historycznych szczegółów całym pierwszym tygodniu tego dwa tygodnie, ale jego przestrzeganie nie jest nigdy różniły się od czterech tygodni poprzedzających go [tutaj nie powinniśmy zagłębiać się w tematy poruszone na czysto archeologiczne Median słowa, z których został wyznaczony w niedzielę Męki Pańskiej niektóre starożytne dokumenty liturgii i kościelnego] Prawo, to odsyłam czytelnika do następnego rozdziału, w którym omówimy niektóre cechy charakterystyczne mistycznego Passiontide w ogóle. Przeciwnie, sekunda tydzień będziemy dostarczać bogate pole historycznych szczegółów, jak nie ma okresu roku liturgicznego, że większość z tego zobowiązania wiernych i dać im powód, aby żyć tak nabożeństwa.
Nazwy, które otrzymały w zeszłym tygodniu.
Ostatni tydzień był już czczony w trzecim wieku, co zostało potwierdzone przez Święty Dionizy, biskup Aleksandrii w tym czasie (List do Bazylidesa, c 1). W następnym stuleciu został nazwany wielki tydzień, jak wiemy z homilii Jana Chryzostoma (Homilia na Genesis 30.A): "Nie dlatego, mówi święty doktor, większość rachunki innych dni lub dni o constino więcej godzin, ale dlatego, że są wielkie tajemnice, które obchodzone są w nim "Widzimy to również oznaczone nazwą Tygodnia bolesne, zarówno dla bólu poniesione przez Pana naszego Jezusa Chrystusa za trudy nałożonych przez jego celebracji;. Tydzień" odpust, bo nie jest mile widziana grzeszników do nawrócenia i wreszcie Wielkiego Tygodnia dla świętości tajemnic, które upamiętnia. Ponieważ głównie wywołany z tą nazwą, która była tak właściwe, że został przypisany do każdego z dni, które go tworzą, więc mamy Świętego Poniedziałek, Wielki Wtorek i tak dalej.
Rygor postu.
Po zaostrza Postu Wielkiego Postu w ostatnich dniach, co stanowiło najwyższy wysiłek chrześcijańskiej pokuty. Następnie Kościół oddając stopniowo na słabość obecnych pokoleń, rozpoczął w celu zmniejszenia tych kar, a na Zachodnim dzisiaj nie ma ograniczeń co do odróżnienia od początku tego tygodnia, podczas gdy w Kościołach Wschodu pozostał wierny tradycji antycznych, kontynuować przestrzegać ścisłej abstynencji, które, od niedzieli do niedziela zapustna i przez tak długi okres, zwany Serofagia, będąc tylko wolno jeść suchy.
W czasach starożytnych, szybko jest wciśnięty poza granice ludzkiej wytrzymałości, bo wiemy z Epifaniusz (Ekspozycja Wiary, x, Heres, XXII), że byli chrześcijanami, którzy przedłużony do poniedziałku rano w pianie koguta na Wielkanoc [ W połowie III wieku w Aleksandrii, służący do szybkiego cały tydzień, lub w sposób ciągły w odstępach czasu (List św Dionizego do Bazylidesa, PG 10, 1277)]. Niewątpliwie, tylko niewielka część wiernych mogła dokonać takiego wysiłku, inni ograniczają się do nie brać niczego za dwa, trzy, cztery kolejne dni, ale powszechną praktyką było przebywać bez jedzenia od wieczora Wielkiego Czwartku aż do poranka wielkanocnego [Ten zwyczaj był bardzo stary, bo opowiada o Ireneusza (ok. 200), a także św Euzebiusz w swej Historii kościelnej (w. 24, PG 501)]. Przykłady takiego rygoru są rzadkie, nawet dzisiaj, między chrześcijanami Wschodu i Rosji: może dzieła pokuty tak trudnej zawsze towarzyszy przynależności firmy do wiary i jedności z Kościołem!
Długość czuwania.
Jednym z starożytnego Wielkiego Tygodnia były długie czuwania w kościele w nocy, podobnie jak Wielki Czwartek, w którym Bożych tajemnic obchodzone na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy Pana, ludzie utrzymały długo na modlitwie (św. Jan Chryzostom, Homilia na Genesis 30.A). Noc między piątek i sobotę było prawie wszystko czuwanie ku czci pochówku Jezusa Chrystusa (św. Cyryl Jerozolimski, Catech. XVIII), ale najdłużej był fakt, że z soboty, który trwał aż do poranka wielkanocnego. Wzięliśmy cały lud, który uczestniczył w ostatniej przygotowanie katechumenów, świadek potem w lewo administrowanie chrztu świętego. Zespół wycofał się dopiero po celebracji Najświętszej Ofiary, który zakończył się o wschodzie słońca.
Zawieszenie pracy.
Podczas Wielkiego Tygodnia, pójść na długie wieki został poproszony przez wiernych o zawieszenie niewolniczej pracy, prawo Kościoła wstąpienia do służby pracy i doprowadzenia do zawieszenia spraw ruchu i ekspresowe, w imponującym sposób, żałoba całego chrześcijaństwa. Myśl o ofierze i śmierci Chrystusa była myśl o wszystkim, każdy zawieszony przez normalnych stosunków, całe życie moralne została całkowicie wchłonięta przez boskich biur i modlitwy, podczas gdy ciało siły były zaangażowane w postu i wstrzemięźliwości. Można sobie wyobrazić, jakie wrażenie został wyprodukowany w pozostałej części roku na takiej przerwy uroczystej wszystko, co było zmartwieniem ludzi w ich życiu. Pamiętając o surowość, z jaką zostały potraktowane przez pięć pełnych tygodni Wielkiego Postu, rozumiemy się bardzo dobrze z tym, co radość z zadowoleniem święto Paschy, a jak razem z odnową duszy musi poczuł wielką ulgę w organizmie.
Urlop trybunału.
Z drugiej strony mamy wspomniane przepisy Theodosian kodeksu, które określone odroczenie do wszystkich procesów i cytatów czterdzieści dni przed Wielkanocą. Prawo Gracjana i Teodozjusza w 380, wydany w związku z tym został on powiększony przez Teodozjusza w 389 i przewieziony do czasów, kiedy mamy nowy dekret zabraniający, siedem dni przed Świętem Paschy i siedem dni później, patrocinazioni. W homiliach Jana Chryzostoma i św Augustyna kazania można znaleźć kilka aluzji do tego prawa to niedawno, w tym on oświadczył, że wtedy, w każdym dniu tego dwa tygodnie panowała w sądach przywilej niedzielę.
Przebaczenie królów.
W tych dniach miłosierdzia w chrześcijańskich książąt nie tylko przerwał bieg ludzkiej sprawiedliwości, ale również chciał uczcić w znacznym stopniu z ojcowską dobroć Boga, który zechciał wybaczyć winy świat na zasługi swego Syna poświęcili. Zerwawszy więzy grzechu, który uwięziony skruszonych grzeszników, Kościół o ponowne otwarcie im się w piersi i chrześcijańskich książąt, pragnęli naśladować matkę i nakazał otwarcie więzienia i uwolnienie degl'infelici jęczy pod waga zdań zadanych przez sądy kraju, z wyjątkiem tych przestępców z ich zbrodnie były zbyt zniszczone rodziny lub społeczeństwa. Nawet pod tym względem nazwa wielkich Teodozjusza został zilustrowany przez renomie. Jak Jan Chryzostom mówi nam (Homilia 6.A ludzi z Antiochii), w różnych miastach quest'imperatore wysłanego amnestię zamówień, umożliwiając uwolnienie więźniów i dającą życie skazanych na śmierć, aby uświęcić dzień poprzedzający święto Wielkanocy. W ostatnich cesarzy przekształcony w ustawę tego przepisu, i św Leo bierze ogłoszenia w jednym ze swoich kazań: "cesarzy rzymskich, on potwierdza, od dawna obserwuje tę świętą instytucję, na cześć Męki i Zmartwychwstania Pańskiego; co jest widoczne zmniejszenie wspaniałość ich mocy, łagodzić surowość przepisów ustawowych i robić łaskę najbardziej winny, z tego łaski pokazujący naśladować niebiańskie dobroci dzień, kiedy chciał, aby uratować świat. Że lud chrześcijański, ze swej strony, kto troszczy się naśladować książąt, a przykład podany przez króla przedmiotów prowadzi do wzajemnej wyrozumiałości, nie mając prawa prywatnego coraz bardziej dotkliwe niż dla publiczności. Umieść więc, że krzywdzi innych, rozpuścić obligacji, przebaczyć przestępstwa, głuchy żal, tak, że przez Boga i przez nas wszystko przyczyni się do przywrócenia w nas niewinność życia, które powinny czekać na dostojnego uroczystość "(Kazanie 40, w czasie Wielkiego Postu).
Ale nie tylko dekret o amnestii w Theodosian Code chrześcijańskiej: znajdziemy ślady w uroczystych dokumentach prawa publicznego naszych ojców. W pierwszej dynastii królów Francji, St Eligius biskup Noyon, w kazaniu wygłoszonym w Wielki Czwartek, wyraził się tak: "W tych dniach, gdy Kościół oddawać zwalnia grzeszników i penitentów, sędziowie odłożyć na bok Surowość i odpuść winy. Na całym świecie więzienia gapę, sprzyjają w zaległych książąt, łaskawy Pardon do jeńców "(Przemówienie 10). Zgodnie z drugim dynastii wiemy z "Chapter" Charlemagne, że biskupi mieli prawo wymagać od sędziów dla miłości Jezusa Chrystusa, jak w nim wymienione, uwalnianie więźniów w dni przed Wielkanocą, a także do przechwytywania sędziów Wejście do kościoła, gdyby odmówił posłuszeństwa (rozdział l. 6). Według "Chapter", ten przywilej również rozciągnięte w święta Bożego Narodzenia i Pięćdziesiątnicy. Wreszcie, w ramach trzeciej dynastii, odnajdujemy przykład Karola VI, który, musiał stłumić bunt powstańców z Rouen, później nakazał uwolnienie więźniów, bo to było bolesne w tygodniu, i bardzo blisko Wielkanocy.
Ostatni ślad tej miłosiernej ustawy została zachowana do końca parlamentarnej kostium paryskiej. Po wielu wiekach, Parlament nie może doświadczyły te długie święto chrześcijańskie, które raz s'estendevano całego Wielkiego Postu, pokoje zostały zamknięte dopiero w środę Wielkiego Tygodnia, do ponownego otwarcia po niedzieli Quasimodo. Wielki Wtorek, ostatni dzień sesji Parlamentu poszedł do więzienia pałacu i jeden z Wielkich Przewodniczących, zazwyczaj ostatni hit, otworzył sesję z komory, były przesłuchania zatrzymanych i bez wyroku, wprowadzenie tych swobód, w której przyczyna była korzystna, przestępca, który nie był pierwsza klasa.
Prawdziwa równość i braterstwo.
Rewolucje, które odniosły sukces na dłużej niż sto lat miał osławionej sukces Francji sekularyzacji, czyli usunąć z moralności publicznej i prawa wszystko, co było inspirowane przez uczucia nadprzyrodzonej chrześcijaństwa. A potem zaczął głosić ludziom wszystkich odcieniach, które były równe. Nie miałoby sensu próbować przekonać ludzi z tej prawdy przez wieki chrześcijańskiej wiary, gdy w podejściu dużych rocznic, które reprezentowane tak żywo sprawiedliwość i miłosierdzie, widać rządzący abdykować, by tak rzec, do ich berła i pozostawił karę Bożą za winnego, i siedzieć na wieczerzy paschalnej braterstwa, blisko ludzi, którzy jeszcze kilka dni przedtem przetrzymywanych w niewoli w imię firmy. Myśl o Bogu, przed którym wszyscy ludzie są grzesznikami i że Bóg, od którego sam jest sprawiedliwość i przebaczenie, te dni wykluczyć wszystkie narody naprawdę może datować urlopu wielkiego tygodnia w sposób niektórych dyplomów z tego z wiarą: "Za panowania Naszego Pana Jezusa Chrystusa" Nasz Domino Jesu Christo Sovereign.
Być może tramontati chrześcijański dzień święty równości, poddaje odrażające, aby wznowić jarzmo przedłożenia władców lub te myśli skorzystać z okazji do sporządzenia karty praw człowieka? Wcale nie: sama myśl, że był upokorzony przed Krzyżem wiązek Zbawiciela prawnej sprawiedliwości, ujawnił ludziom obowiązek przestrzegania potężnego Boga ustanowiony przez Boga było przyczyną mocy i jednocześnie, ujarzmienie, a Dynastie może się zdarzyć, bez związku z serca scemasse dla władzy. Dzisiaj święty liturgia nie wywiera to wpływ na społeczeństwo, religia jest jak tajny schronienia w głębi prawdziwych umysłach, instytucje polityczne nie stały się bardziej, niż wyraz ludzkiej pychy, która chce działać lub odmawia posłuszeństwa.
Jednak firma z czwartego wieku, która wyprodukowała niemal spontanicznie, tylko chrześcijański duch, miłosierny przepisy, które już wspomnieliśmy, jeszcze pół pogański! Podczas gdy nasza powstała chrześcijaństwa, który jako jedyny ma tę zaletę posiadania cywilizowanych barbarzyńców naszych ojców, a my nazywamy tę drogę wstecz postępu wszystkie gwarancje wolności, pokoju i moralności, które inspirowane ustawodawców? A kiedy odradza się wiara ojców, który jako jedyny może przywrócić podstawy narodów? Kiedy mądrzy tego świata zakończy się ich utopie, które nie mają innego rezultatu niż do zaspokojenia złych namiętności, że tajemnice Jezusa Chrystusa, rinnovantisi w tych dniach, więc uroczyście potępił?
Zniesienie niewolnictwa.
Jeśli duch miłości i chęć naśladować Boskiego władców chrześcijańskiego miłosierdzia uzyskać uwolnienie więźniów, nie mogli zignorować los niewolników w czasach, kiedy Jezus Chrystus zechciał wrócić do wolności Jego krwią na całym rasa ludzka. Niewolnictwo, córka grzechu i podstawową instytucją starożytnego świata, został pobity na śmierć przez głoszenie Ewangelii, ale był do osób do jej zniesienia, ręka w rękę z zasadą chrześcijańskiego braterstwa. Gdy Jezus Chrystus i Apostołowie nie wymagały zniesienia niebieski, więc chrześcijańscy książęta ograniczone prawa do jego faworyzowania. Mamy przykład w Kodeksie Justyniana, który po zakazany po procesy podczas wielki, w przyszłym tygodniu, zamawianie następujący przepis: "To jest również przyznawać wolność niewolnikom i wszelkich czynności niezbędnych do ich zwolnienia nie zostaną uznane za sprzeczne prawo "(Kod ów. 3, tit. XII, de feriis, Leg. 8). Ponadto, z takiego środka charytatywnej, Justynian nie było zastosować dwa tygodnie miłosierdzia Wielkanoc prawa dokonany przez Konstantyna w następstwie zwycięstwa Kościoła, która zakazała jakiegokolwiek procesu w niedzielę, z wyjątkiem tego, co miało na celu uwolnienie niewolników .
Na długo przed ery Konstantyna, Kościół uczynił niewolników w czasach rozgrywających tajemnice powszechnego odkupienia. Właściciele chrześcijan miał pozwolić im cieszyć się pełną odpoczynku w czasie święte dwa tygodnie. Prawo kanoniczne wprowadzone w Konstytucji Apostolskiej, która jest zbiorem skompilowany przed czwartym wieku, jest z tego tenora: "Podczas Wielkiego Tygodnia przed Wielkanocą niedzielę, a przez cały następny, zostawiamy na bok niewolników, ponieważ Jest to pierwszy tydzień od Męki Pańskiej, a druga, że z Jego zmartwychwstania, podczas którego musimy edukować ich na tych mieszanych re "(Costit. Apost., l. 8, c. XXXIII).
Do dzieła miłości.
Wreszcie znowu charakterystyczne dla dni, w których podejścia, jest bardziej obfite jałmużny, ale więcej z dzieł miłosierdzia. Święty Jan Chryzostom potwierdza zły jak na swoje czasy, i czyni nas zobaczyć, że splotów na cześć wielu wiernych, którzy dwukrotnie swoje datki na biednych, aby dostać jak najbliżej do boskiej dobroci, która miała rozrzutny bez miary jej korzyści dla grzesznego człowieka.
(Dom Prosper Guéranger, Rok Liturgiczny, tłum. To. P. Graziani, Alba, 1959)
Wydrukuj ten artykuł 